aşk toprağım

  su da var buralarda 
güneş de var saçak saçak
nice baharlar da geldi 
okşadı da
o bereket meltemleriyle
ama ne fayda ki döküldü de çiçeğim yaprağım
                                         ben kurudum yine..kurudum yine
uzağım da senden  ey sevda toprağım,
ne verecek ki köklerime 
hasretliğindeki bir çoraklık
                       acı ve dertten başka?
oysa  onca eğitildim ,ilaçlandım,bellendim,tembihlendim
                                            gübrelendim ..öğütlendim 
                                                                ama boşuna
korku kuruları kemiriyor inan her yanımı!
ümitsizlik içinde 
 boğuluyor da köklerim
köklerim işte 
bu yüzden
kuruyor köklerim
               kuruyor köklerim
                     ah kökleriiim kökleriim