Derken açıldı kapılar, Ve çıkıverdi bir "Kral"!
"Yaşasın Kral!" sesleriyle inliyordu ortalık,
sahte sevinçler içinde, çığlık atan kalabalık!
muhteşem bir elbiseyi gördüğünü sanan halk,
Ah! o;Gözleri kör, akılları kıt
ah ! o;beyinsiz ahmak kalabalık!
…
Nasıl da inanmışlar koca bir yalana?
Gerçeği görmek çok mu zordu onlara?
Peki; yalnız onlar mı? Hayır! hayır Ben de...
Hem de en ön sırada,en coşkulu saflarda
Gözlerim sihrinde, aklım sarhoşluğunda.
İnanmıştı çünkü kalbim, Bana olan aşkına.
Bağlanmıştı ümitlerim, Vaadettiğin yalanlara.
Ta ki adı: İhanet! Bir çocuğun sesiyle…
Bozuluncaya dek büyüler, Kırılıncaya dek hayaller…
Hayır, hayır! İnanmıyorum!
Artık görüyorum her şeyi.
ne bir muhteşem elbise
ne Sevgin diye bir şey!
Bağlamış gözlerimi hepsi birer yalan…
sen ve bana olan hislerin
Çırılçıplak!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder