kaçıracağım keçiler

en sevdiğim dünya,
    o kutlu dünya;
atomunda çekirdeği 
    sevinçle turlayan,
  korkusuz ..yasaksız
vizesiz kapılarıyla ..düş geçen hanı,
kelepçesiz sınırsız 
        bir özgür dünya..
ancak tek bir eksiği,
        o da işte; hissediş..
şemasal kurguları pratikten mahrum
       ruhsuz ,nursuz ve de duygusuz!
ve bir başkası
 dünyam daha var ki;
tabirinde rüya ..bağrındayken gerçek
ruh da var içinde
sınırsız hisler de..
kötü yanıysa; şuursuz..
bir ben var ki içinde benden komutsuz!
prangayla yürüyor
yaşanan her anım!
kolumda akrepler, parmağımda akitler,
aç bir organizmaya 
kodlanmış dimağım!
çıkarmıyor da uzuvlarım 
algıların sözünden!
oysa bu ufacık ömrüm
nedir ki koca bir metafordan başka?
öyle ise şimdi benim
tek yapmam gereken;
karıp bu iki dünyamı büsbütünleştirmek
bu iki çıkarsız yolu çıkış yoluna döndürmek..
öyle ya ,aksi halde 
ya ruhumu da alıp götürecektim hayale
ya da delirip çıkacaktım 
düşlerimin emrinden!
yalnız şunu da çıkarma ki 
o buladığım aklından;
senin bahçene çökecek
kaçıracağım her keçi!