göz kırpsa da hasretin

 daha da koşasım geliyor daha da
günler geçtik..
geceler uzadıkça
ayrılığımızın üzerinden
özlem adımlarıyla 
vuslatına doğru..sana doğru
hatta uçasım
 evet uçasım geliyor 
kanatlanıp!
kırpınıyor gözlerin uzaklığımız uzadıkça..
"hayır hayır!
şakaydı
 sen unut o dediklerimi !
nasıl unuturum seni?
nasıl unuturum o yaşadığımız günleri?
bir dövme var ki kalbimde
                                    anılarımız işlenmiş
onca çaba 
onca uğraş 
hiç çıkmadı ,çıkmıyor
ve çıkacağı da yok gibi!
haydi artık affet beni
ne olur gel sevgilim
                    gel kucakla al beni " 
der gibiydin ve de
her göz kırptıkça
                         ve artarak her adımla..
ama hayır!
yapamam 
yapmayacağım artık..
yani şu koşmaktan ,uçmaktan söz ediyorum..
ayağımdaki pranga 
           bırakmıyor bir adım bile 
demire bağlı bir ucu
o demir ise parçası 
büyükçe bir teleskopun
o teleskopun içinde ise trilyonlarcan bulunuyor 
ve her birinin şakası 
seninkinden kat kat öte!
seninki dolunayı andırıyor onların yanında
ve tabi kapattığım için diğer gözümü de
kıpırdat dur istediğince!
hatta ağızını bile
            artık umurumda değil!
kulak tıkadım yüreğime
                        göz kırpıyorum yıldızlara!