koptum zaman dolmuşunda

 binmiş giderken bir zaman ve mekan dolmuşunda
dedim: "durun, durun
    müsait bir yerde .."
gözüm elimdeki "dert" yazan adreste
'iş'imin kopmuşluğunda
kanatlanmış izbelerle,
gözlüyordum da bir taraftan
yeni gelecek dolmuşu..
derken beynimde parlayan 
bir cılızlık ışıkla
merak murak ağlarına 
kapılınca loblarım ;
neydi bu devasa loşluk içinde
gücü mumun milyonda biri ,
ama aydınlığı güneşten bir ampul? 
yürümeye başladım sonra
koştum da kendisine doğru
şunlar seçilmeye başladı 
artan genişliğiyle:
çekilin ey makinalar çekilin!
sizlerle feshettim artık 
tüm sözleşmeleri!
yok sayacağım artık
unutacağım sizleri!
işim olmaz bundan böyle
      siz ve sizler gibileriyle!