özeleştrim/ daldan dala

 aslında biliyorum..
ve bilinmediğini sanıp da
sağda solda konuşan 
            ve anlatan da benim yine:
<bir varlığa yaklaşıp, derinine inmek ;
onun büyüsünü bozup
güzelliğini iç etmektir>
bu koca hayat ağacının
dalları, budakları;
                    yani ilgilendiğim her çok konu
çıkıp üstüne ilerledikçe..
                ta ucuna ...ucuna
hep eğilip bükülmüş
ve kırılmıştı en sonunda..
doğru ..evet
 sonuç olarak bu bir sersemlik,
ve düştüğüm de çoğunluk.. 
               bir alt daldı ne yazık!
bir de yetmezmiş gibi .. üstüne 
bunu bir 
başarı da var sayıp
avutmuştum gönlümü 
            okşamıştım her defa..
ancak ne var ki şimdi 
yeni bir karar aldım
            ya da karar beni..
yani ele aldı artık idaremi
        yaşadığım bütün tecrübe; 
şu ki ;  artık eğilmesini 
hisseder hissetmez,
hafif hafif hoplayıp zıplamaya başlayıp
ve yaylandıkça daha da 
uygun bir hıza varıp
kırılmaya fırsat yok,
        sıçrayacağım bir üst dala..
ki zaten her dalın da sonunda
iki yol yok mu sadece? ;
ya düşmektir bir alt dala
ya da sıçramak bir üst dala!