kırkbeşlik serabım

 yaş kırk beş ..
bekliyorum hâlâ
kimi beklediğimi bile bilmeden
belki bir kervan,
belki de bir eşkıya
bir ağacın dibinde..
hayat dedim ve çöktüm
bir çöl denizinde 
bir gölgecik ada
sağım solum ,yerim göğüm 
imkansızla çevrili
topuğumun tek uğraşı
yere destanlar çizmek..
ne var ki;
         imkansızlık da
imkansızdı beynim için 
ve serapa boyadım koca çölü
gözlerim anlam kazandı
artık beklentilerim
beklenenden farklı 
arşa dayadım da çıtamı
azrail dedim ölüme..