nokta nokta.. direksiyonum

öyle gömüldüm ki direksiyonuma 
pencere dışını yok ettim!
yine unuttum etrafımı ..kainatı kaybettim!
sonsuzluk sardı dört yanımı 
kader akmaya başlıyordu
ama 
 hayallerden 
ve arzulardan arınmış 
bir zaman oluğundan
ve algılardan da zaten 
bir hayli ırak..
anlamlar kalmıştı bir tek geriye
direkt ulaşabiliyordum artık kendilerine
hiç bir sinyale muhtaç olmadan 
kendi kendileriyle
hızı sabit adımlarla 
tutuğumu kucaklarken ufak ufak
mananın biri çıkageldi bir anlığına
ve şunu haykırttı gırtlağıma 
bir sevinçten haykırışla:
"aman Tanrııım ..ben kaçıncı vitesteyiiim!"
evet altındalığına 
altındaydı gerçekten de elimin,
ve bir çırpıdan ibaretti 
o vitese hükmedip yönetmem
ama yapamıyordum işte!
uzaklandığımı hissetmiştim en dahi yanı başlarımdan 
hatta varlıklarına bile gariptim şimdi
ve o çizgiler ,sınırlar,
dereceler,ölçüler
ufacık bir samanyolunun ..hatlarıydılar sadece!
galaksiler vardı adeta tüm zerrelerin arasında!
yok oldu da sanki kitabımdan
hafler , sözcükler
yerini aldı noktalar
noktalar ......noktalar..
sopasonsuuuz noktalar....