açılıp parçalandıkça

açtı da bak açmış oldu

açtığı o ilk kapıyı 

açmasıyla da
 açılacak 

daha nice nice kapıları da
tıpkı o ;parçalandıkça param param parçalanan
 parçacıklar misali hem de hep
                                     parça parça
zaten değil midir ki; 
o son parçalanacak olanla da
dokunmuş olacak yüce Tanrı o; son dokunacağına da?  
peki söyleyin şimdi;
                    bu içinde yaşadığımız anlar 
o varılacak olanın gerçekte neresinin neresinde?
evren,
      yıldız,
              foton 
                      ,atom
                hangi çapta hangi boyda?
ne çaplarda bulunuyorlardı o çaplarının yanında?
ki;
bunu da bize belirleyecek
                ve tek inandıracak olansa
kendi çapımız ve boyumuz olmayacak mıydı yine?
yoktur şu halde bunu hakkıyla görebilecek bir kimse
tek Aşkın bakış Sahibi O Tanrıdan başka! 
bizim tek bilecek olduğumuzsa;
                                   parçalandığımızdır öylece
 kilometrelik çaplardan milimilimilimetrelik çaplara..
                        yeni yeni evrenler 
             fotonlar ,atomlar kurmak çizmek  
                   sahnelemek için kendimize ve de tüm evrenimize 
yeni sistemler,kurgular
yeni yaşamlar çizmek için ..
 kapılmış yüce bir
       parıltının büyüsüne
             sihirli bir kalemle
                     kör karanlık bir bölgeye..